Αρχική Σελίδα
Επικαιρότητα
Προβληματισμοί
Αλιεύοντας
Επικοινωνία

 

Αλιεύοντας στο….. Βόλο:

"Το να νίπτει κανείς τας χείρας του στη σύγκρουση μεταξύ των αδυνάτων και των ισχυρών, σημαίνει οτι είναι με το μέρος των ισχυρών και οχι ουδέτερος"

Η σιωπή είναι συνενοχή και οχι ουδετερότητα.

Για την παρέα του Βόλου
Νίκος Ασημακόπουλος
Κώστας Κασαρτζής

Εκτυπώστε αυτό το θέμα

 

Αλιεύοντας στο….. Ικάριο:

Ένα ταξίδι στην Ικαρία

Δύο είναι οι λόγοι που αποφασίσαμε φέτος διακοπές στην Ικαρία.
1. Οι άνθρωποι και η σύγχρονη πολιτική ιστορία της.
2. Η γεωμορφία του νησιού, όπως εμφαίνεται στους χάρτες, δηλ. η ύπαρξη δύο ορεινών όγκων στο κέντρο του νησιού με υψόμετρο περίπου 1000 μέτρων ο καθένας και εκατοντάδων μικρών και μεγάλων ποταμών-ρυακιών που καταλήγουν στη θάλασσα απ’ όλες τις πλευρές του.
Πριν ξεκινήσουμε είχαμε την εντύπωση ότι θα συναντούσαμε ένα νησί με ιδιαίτερο οικολογικό ενδιαφέρον. Όπως και πράγματι είναι.
Δεν ανήκει στα νησιά του ποιητή «δεν έχουμε ποτάμια δεν έχουμε πηγάδια, δεν έχουμε πηγές, μονάχα λίγες στέρνες άδεις κι αυτές…»
Α) Τα φαράγγια και οι εκβολές των ποταμών-ρυακιών, που το καλοκαίρι τα περισσότερα στερεύουν ή λειτουργούν υπεδάφια αποτελούν την πρώτη ζώνη, των υγροτόπων
Β) Πεδινή ζώνη μέχρι 300 μέτρα υψόμετρο
Γ) Ημιορεινή ζώνη μέχρι 800 μέτρα υψόμετρο
Δ) Ορεινή ζώνη πάνω από τα 800 μέτρα
Χαρακτηριστική είναι η διαφορετική κυρίαρχη χλωρίδα-πανίδα στην κάθε ζώνη.
Αυτή όμως η γεωμορφία του νησιού κινδυνεύει.
Η πρώτη πληγή της είναι διάβρωση μερικών εδαφών σε ορεινή και ημιορεινή ζώνη, και σε μερικά σημεία δυστυχώς ανεπιστρεπτί.
Δύο είναι οι αιτίες διάβρωσης εδαφών, οι πυρκαγιές και η υπερβόσκηση.
Στο νησί συμβαίνουν και τα δύο.
Η επιδότηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης ανά αριθμό αιγοπροβάτων, έχει αυξήσει τον πληθυσμό τους περισσότερο απ’ όσο αντέχει το περιβάλλον (δέκα κιλά νερό, περίπου ένα κιλό νεαρή βλάστηση, δέκα κιλά νεαρή βλάστηση, ένα κιλό κρέας).
Οι αγροτικές επιδοτήσεις σε όλα τα αγροτικά προϊόντα αποδείχτηκε ότι ήταν το τυρί στη φάκα. Δεν είχαν στόχο την ενίσχυση των μικρών και μεσαίων αγροτών, αλλά τον έλεγχο της κατεύθυνσης της «ανάπτυξης» που η Ε.Ε. σχεδιάζει. Η κεντρική πολιτική από Βρυξέλλες-Αθήνα μέσω χρηματοδοτήσεων οδηγεί μόνο στην τουριστική «ανάπτυξη», υπονομεύοντας την αγροτική αυτονομία της Ικαρίας.
Όταν ρωτήσαμε τον κυρ-Γιώργο τον καφετζή τι παράγει το νησί, έβγαλε από την τσέπη του την ταμπέλα από ένα σακί πατάτες εισαγωγής από Ισραήλ με τα στοιχεία παραγωγού, ημερομηνία κλπ
Ο μανάβης στον Εύδηλο κοίταζε σκεφτικός τα τελάρα όταν τον ρωτήσαμε τι προερχόταν από Ικαρία, λεμόνια από Αργεντινή, μας είπε.
Το βράδυ στο λιμάνι του Εύδηλου, το καράβι ξεφόρτωνε φορτηγά ψυγεία από την κεντρική λαχαναγορά Αθηνών.
Η Ελλάδα είναι τελευταία στις εξαγωγές χώρα της Ευρώπης των 15 και σε σχέση με τον πληθυσμό της, η τελευταία στην Ευρώπη των 25, εξάγει όσο και η Σλοβενία των δύο εκατομμυρίων ανθρώπων, μειώνεται δε δραματικά ο αριθμός των αγροτών τα τελευταία χρόνια.
Η Ικαρία έχει όλες τις φυσικές δυνατότητες να αποκτήσει τουλάχιστον επάρκεια σε όλα τα γεωργικά προϊόντα που χρειάζεται.
Τα δέλτα, οι εκβολές ποταμών-ρυακιών που τσιμεντώνονται, είναι τα πιο εύφορα προσχωματικά εδάφη. Η ύπαρξη σε πολλά απ’ αυτά ανεμοφρακτών με καλάμια από την πλευρά της θάλασσας, είναι ένδειξη ότι παλαιότερα τα καλλιεργούσαν. Ακόμα και μικρές βιοτεχνίες μεταποίησης γεωργικών προϊόντων θα μπορούσαν να δημιουργηθούν.
Θάπρεπε όμως να μην έχει η τουριστική «ανάπτυξη» προβάδισμα ευνοϊκής πολιτικής χρηματοδότησης από την κεντρική-περιφερειακή και τοπική αρχή, ώστε και η αγροτική ανάπτυξη νάχει ίδιες ευκαιρίες. Αυτό είναι πολύ σημαντικό γιατί ένας τόπος που δεν παράγει σχεδόν τίποτα, δεν παράγει ούτε πολιτισμό και είναι πολύ δύσκολο να αντιτάξει τις δικές του πολιτισμικές αξίες στις ξένες.
Όπως παραδίνεται στα ξένα προϊόντα που δεν παράγει ο ίδιος, έτσι παραδίνεται και στις ξένες ιδέες και συμπεριφορές.
Η μόνο τουριστική δραστηριότητα σένα νησί είναι η χειρότερη «ανάπτυξη», εκτεθειμένη σε πολλούς απρόβλεπτους παράγοντες και εξαρτημένη ακόμη και από τα διεθνή πρακτορεία ταξιδιών.
Μόνο ένα μέρος από τις δραστηριότητες του νησιού μπορεί να στηρίζεται στον τουρισμό και αυτός να έχει περιεχόμενο. Ο τουρισμός με οικολογικό ενδιαφέρον έχει ξεκινήσει και στην Ελλάδα.
Πρακτορεία διοργανώνουν εκδρομές, για τα πουλιά στο δέλτα του Έβρου και στις Πρέσπες, για τα αγριολούλουδα του Ολύμπου, για τις φώκιες στις Σποράδες κλπ.
Η δεύτερη πληγή είναι το τσιμέντωμα των εκβολών και των δέλτα των ποταμών-ρυακιών, που ήδη έχει αρχίσει σε μερικά απ’ αυτά, στα πλαίσια της τουριστικής «ανάπτυξης» για πρόσβαση των αυτοκινήτων στις παραλίες.
Αυτό αποτελεί πραγματική τραγωδία αφού αφ’ ενός οδηγεί σε οικολογική κατάρευση της ζώνης των υγροτόπων, ζώνη που παρουσιάζει πολύ μεγάλο ενδιαφέρον τόσο για την χλωρίδα όσο και την πανίδα της, που δεν απαντάται στις άλλες ζώνες του νησιού. Οι μικροί αυτοί υγρότοποι αποτελούν το τελευταίο και μοναδικό καταφύγιο και η καταστροφή τους θα σήμαινε την εξαφάνιση αυτής της χλωρίδας – πανίδας από το νησί.
Αφ’ ετέρου, ο περιορισμός, η εμπόδιση των εκβολών των ποταμών όπου συνέβη, είχε τραγικές συνέπειες για τον άνθρωπο, ο οποίος δεν μπορεί να επέμβει στις πηγές των ποταμών, με αποτέλεσμα να επανεμφανίζονται. Στην Αττική μόνο, είναι εκατοντάδες τα παραδείγματα τέτοιων επεμβάσεων πάντα με συνέπειες.
Η οδός Κωστή Παλαμά στη Νίκαια, ήταν ρέμα της οροσειράς Αιγάλεω, που μπαζώθηκε. Όταν το φθινόπωρο του 1977 ξανάγινε ρέμα βάθους επτά μέτρων,παρέσυρε στον πνιγμό επτά ανθρώπους, χώρια τις υλικές καταστροφές στην πόλη.
Τα μπαζωμένα ρέματα από τα Τουρκοβούνια στην Ανω Κυψέλη πνίγουν κάθε χρόνο την κάτω Κυψέλη.
«Απάντων ηγεμονικώτερον Φύσις» Ιπποκράτης.
Η Ικαρία σαν νησί ανήκει στις σπάνιες περιπτώσεις μιας ολοκληρωμένης οικολογικής παρουσίασης.
Με όλες τις φυτογεωγραφικές ζώνες, με νερό σε επάρκεια (δύο φράγματα νερού ), με μεγάλη βιοποικιλότητα και πολλές εναλλαγές στη σύνθεση του εδάφους ( φυτικοί δείκτες όξινου εδάφους, καστανιά-φτέρη-ορτανσία κλπ) και πολύ περισσότερο με ανθρώπους που αγαπούν τον τόπο τους, που προβληματίζονται, που συζητούν, που φτιάχνουν συλλλογικότητες-παρέες. Bάζουν στόχους και αγωνίζονται.
Οι άνθρωποι που γνωρίσαμε, οι πολιτικές και πολιτιστικές εκδηλώσεις που παρακολουθήσαμε, μας άφησαν τις καλύτερες εντυπώσεις. Φύγαμε και αισιόδοξοι.
Ένα νησί με αυτές τις δυνατότητες και μ’ αυτούς τους ανθρώπους δεν είναι καθόλου εύκολο για την κεντρική πολιτική της Αθήνας και των Βρυξελλών να το καταστρέψουν.
Η Ικαρία αντιστέκεται. Η Ικαρία διεκδικεί.

( Σεργεντάκης Μανώλης, "ΝΕΑ ΙΚΑΡΙΑ", δίμηνη εφημερίδα της Ικαρίας, Σεπτ 05)

Εκτυπώστε αυτό το θέμα

 

Αλιεύοντας στη….. Μεσόγειο:

Στα μέσα του συνεδρίου του ΠΑΣΟΚ, Κυριακή του Καρναβαλιού και Καθαρή Δευτέρα, δύο μέρες πριν από την εκλογή του «ανώτατου» πολιτικού του οργάνου (Τετάρτη), όταν δεν κυκλοφορούσαν εφημερίδες ώστε να περάσει σχεδόν απαρατήρητο, ο Γιώργος Παπανδρέου πήγε ταξίδι στο…. Λίβανο να εμψυχώσει την αμερικανόφιλη αντιπολίτευση. Με προκλητικό τρόπο συναντήθηκε μόνο με τους ηγέτες της αμερικανόφιλης αντιπολίτευσης αγνοώντας επιδεικτικά τόσο τον πρόεδρο όσο και τον εντολοδόχο πρωθυπουργό της χώρας επειδή είναι φιλοσύροι. Είχε προηγηθεί την Τρίτη 8/3/05 η συγκλονιστική διαδήλωση της Χετζμπολάχ των σχεδόν ενός εκατομμυρίου ατόμων, με συνέπεια ο Λευκός Οίκος να οργανώσει κατεπειγόντως επιχείρηση αναστήλωσης του ηθικού των δυνάμεών του στο Λίβανο.
Τραγικός βαθμός εξάρτησης του αρχηγού του ΠΑΣΟΚ από την αμερικανική πολιτική, με τη μορφή «ανάθεσης έργου» που δρά ως…..Μη Κυβερνητική Οργάνωση των Η.Π.Α.!!

(Γιώργος Δελαστίκ, ΠΡΙΝ, 20.3.05

Είναι προφανές ότι στα σχέδια του Λευκού Οίκου είναι εξελίξεις στο Λίβανο τύπου Ουκρανίας, Γεωργίας, Κιργιζίας κ.λ.π. για την εγκατάσταση φιλοαμερικανικής κυβέρνησης που θα εξυπηρετεί και τα γενικότερα πολεμικά σχέδιά τους στη Μέση Ανατολή (επίθεση σε Συρία ,Ιράν κ.λ.π.), για να εισπράξει από την ηγεσία της Χετζμπολάχ στη μεγαλειώδη συγκέντρωσή της ότι «εδώ δεν είναι Γεωργία, εδώ δεν είναι Ουκρανία….».

 

Αλιεύοντας στο Σαρωνικό:

Η Αδελφότητα Ψαριανών της Αθήνας απαγορεύει σε όλους τους εκπροσώπους της τη συμμετοχή τους στον ετήσιο χορό της και απαιτεί απαντήσεις σε καίρια (αλλά παλιά, προσθέτουμε εμείς) ερωτήματα προς τις –πάντοτε αθηναϊκές- κυβερνήσεις. Η σειρά των ερωτημάτων: «Οι κυβερνήσεις σας τι έκαναν για το νησί μας τόσα χρόνια; Τίποτα. Τι κάνατε για να μην ερημώσει το νησί μας; Τίποτα. Ενεργήσατε ή γράψατε ποτέ μια απάντηση στις επιστολές μας για τη βελτίωση της συγκοινωνίας του νησιού μας με το Λαύριο; Ποτέ. Πώς ενεργήσατε όταν τα δημοτικά συμβούλια των Ψαρών από τη Μεταπολίτευση και μετά έκρουαν τον κώδωνα του κινδύνου για τη μη ύπαρξη λιμανιού; Δεν κάνατε τίποτα». Γι’αυτό οι Ψαριανοί, επικαλούμενοι τη μνήμη των ενδόξων προγόνων τους «φωνάζουν με όση δύναμη τους απομένει Δεν σας θέλουμε». 

(O Ιός., Ελευθεροτυπία, 26.2.05

Αυτά από των Ψαρών την ολόμαυρη ράχη. Κι από τον μεγάλο μπουρλοτιέρη, τον Κανάρη, που και πρωθυπουργός της ελευθερωμένης Ελλάδας έγινε – ή «υποχρεώθηκε» να γίνει, και τον «Βασιλέα» της συνόδευσε -ή υποχρεώθηκε να συνοδεύσει-  στο θρόνο του καθώς το απαιτούσαν οι «Μεγάλες Δυνάμεις». 

 

Αλιεύοντας στο Σαρωνικό και πάλι:

«Ο λόγος της  Εκκλησίας έχει επισήμως μετατραπεί σε λόγο δικανικό, με όλες τις γνωστές αποκλίσεις του: στρεψοδικία, μισές αλήθειες, ανακρίβειες, συγκάλυψη.  Όσο για τα ροζ σκάνδαλα, αυτά απλώς επιβεβαιώνουν ότι οι σχέσεις συνοχής των ιεραρχών είναι εν πολλοίς σχέσεις συνενοχής και αλληλοεκβιασμού. Η επίκληση των Ιερών Κανόνων σε αντιδιαστολή προς τους νόμους του κράτους δημιουργεί ένα χάσμα στο οποίο χωρά κάθε «θεία» αυθαιρεσία. Η αντίφαση αυτή, η οποία δεν επιλύεται από κανένα Σύνταγμα και από κανένα Συμβούλιο της Επικρατείας έχει επιτρέψει να αναπτυχθούν στο πλαίσιο του εκκλησιαστικού μηχανισμού κάθε λογής κρατικές, παρακρατικές και παραοικονομικές δραστηριότητες οι οποίες θα ήταν αδύνατον να ευδοκιμήσουν χωρίς αυτή τη «θεία» κάλυψη.»

(O Ιός., Ελευθεροτυπία, 26.2.05

Εκτυπώστε αυτό το θέμα

Αρχική | Επικαιρότητα | Προβληματισμοί | Αλιεύοντας | Επικοινωνία |