Αρχική Σελίδα
Επικαιρότητα
Προβληματισμοί
Αλιεύοντας
Επικοινωνία

 

Το αγροτικό ζήτημα των τελευταίων χρόνων.

  

           Η Ευρωπαϊκή Ένωση επιβάλλει το έτος 1992 νέες αντιδραστικές μεταρρυθμίσεις με στόχο, μέσω ελέγχου της κατεύθυνσης ως προς το είδος και την ποσότητα της αγροτικής παραγωγής, την δραστική μείωση του αγροτικού πληθυσμού και ειδικότερα των μικρών και μεσαίων αγροτών.

            Πράγματι τα τελευταία οκτώ χρόνια 130.000 αγρότες εγκαταλείπουν απελπισμένοι την γή τους και καταφεύγουν στα αστικά κέντρα (Ε.Σ.Υ.Ε). Η ύπαιθρος συνεχίζει να ριμάζει και ο αγροτικός τομέας να καταστρέφεται. Σήμερα εισάγουμε περισσότερα αγροτικά προϊόντα απ’ ότι εξάγουμε (δελτίο στατιστικής τραπέζης Ελλάδος)

            Συνέπεια αυτών είναι οι οργανωμένες αντιδράσεις των αγροτών με κλείσιμο των εθνικών οδών. Από το 1903 υιοθετείται αυτή η τακτική όταν οι αγρότες της Πελοποννήσου καταλαμβάνουν σιδηροδρομικούς σταθμούς, διακόπτουν την συγκοινωνία και επιτίθενται  κατά αμαξοστοιχιών (Π. Ροδάκης «Ιστορία της Ελλάδας 20ος αιώνας). Είναι πράγματι ο μόνος τρόπος που έχουν για να βάλουν συνολικά την κοινωνία να πάρει θέση στο πρόβλημά τους.

            Το κλειδί της νίκης των αγροτικών αγώνων δέν είναι μόνο στο χέρι των αγροτών. Η συμπαράσταση και η αλληλεγγύη και άλλων κλάδων εργαζομένων δευτερογενούς τομέα που έχουν άμεση ή έμμεση σχέση με την πρωτογενή παραγωγή (πχ το πρόβλημα του βαμβακιού μεταφέρεται και στην κλωστοϋφαντουργία) παίζουν σημαντικό ρόλο.Σ’αυτούς τους αγώνες η συμμετοχή των συνδικαλιστών των κοινοβουλευτικών κομμάτων έχει στόχο όχι την νίκη των αγροτών αλλά τον έλεγχο των αγώνων και το σταμάτημά τους στην κορύφωσή τους με απο «πάνω» αποφάσεις και με αποτέλεσμα την απογοήτευση των αγωνιζομένων.

            Τα κόμματα της ΝΔ και ΠΑΣΟΚ συναγωνίζονται σε φιλοευρωπαϊκή πολιτική. Ο ΣΥΝ ζητάει διορθωτικές κινήσεις μέσα στα πλαίσια της ΚΑΠ. Το ΚΚΕ κάνει συμμαχίες με τους μεγαλοαγρότες, με ιδιαίτερο ενδιαφέρον να ελέγχει από «πάνω». Τον απο «πάνω» έλεγχο τον πετυχαίνουν εύκολα αφού ο αγώνας δέν οργανώνεται με άμεσες δημοκρατικές συνελεύσεις (πχ ανά χωριό) αλλά κυρίως με τα ελεγχόμενα συνδικαλο-συνεταιριστικά όργανα τύπου ΓΣΕΕ - ΑΔΕΔΥ (πουλημένο μαγαζί). Οι απόψεις μικρών οργανώσεων και μεμονομένων αγροτών αγωνιστών έξω από τα κόμματα έχουν μικρές δυνατότητες διάδοσής τους με συνέπεια ο έλεγχος από τους «αιώνιους» συνδικαλιστές των κομμάτων να συνεχίζεται.

            Βραχυπρόθεσμες λύσεις μπορεί να προταθούν, με την δημιουργία τοπικών αγορών στο σύνολο των αγροτικών προϊόντων που θα φέρνει σε άμεση επαφή τον αγρότη με τον καταναλωτή χωρίς τη μεσολάβηση των χονδρεμπόρων (εκατό στο χωράφι χίλια στο ράφι).

            Μακροπρόθεσμα, με την δημιουργία θεσμών που δεν θα ελέγχονται από τους «νόμους της αγοράς» (το ελαιόλαδο Κρήτης είναι φθηνότερο στα Super Market της Σουηδίας απ’ότι στης Αθήνας) όπως σήμερα, αλλα από τους ίδιους τους αγρότες και καταναλωτές.

Φλεβάρης 2005

Α.Μ.

Εκτυπώστε αυτή την σελίδα

επιστροφή>>

Αρχική | Επικαιρότητα | Προβληματισμοί | Αλιεύοντας | Επικοινωνία |